สวัสดี พี่น้องและผองเพื่อน

 

นี่มันคืออาทืตย์สอบ และเปนคืนที่ชั้นควรอ่านหนังสือ

 

แต่..

นั่นแหละ..

อย่างที่เห็น..

 

ตอนนี้อ้วนขึ้นอย่างแรง

โดนผองเพื่อนและพ่อแม่พี่ป้าน้าอาไซโคทุกวัน

แล้วที่สะเทือนใจน้อยๆที่อ่อนแอของแมวน้ำที่สุด

คือ

แม่บอกว่าชั้นมีเซลลูไลท์เยอะกว่าแม่อ่ะ

แม่บอกว่านี่แม่มีลูกแล้วยังไม่เยอะเท่าชั้นเลย

เลยเอาครีมทาลดเซลลูไลท์สองขวดมาตั้งในห้อง

บอกว่าให้ทาทุกวัน

 

ยึ้ยยยยยย แย่แล้วของจิง

โอเค เราจะต้องหยุดกินนะ

ว่าแล้วก้อหิว ไปกินไอติมวอลล์ในตู้เยนดีกว่า

เย้ยยยยย

 

นี่ๆๆๆ ตอนนี้คึกคักมากมายเลย

กะลังลุ้นรักให้มะม่วงอยู่

แหมจะปล่อยเพื่อนออกเรือนสักคนนี่นะ

ต้องทำตัวเปนแม่ที่ดี เย้ออ เพื่อนที่ดีๆ

 

ตอนนี้น้ำหวานก้อกะลังป๊อบปูล่า

พลอยพิ้งก้อกะลังอินเลิฟ

ไอ้นพนี่นานแล้ว

เนยก้อหวานละมุนละไมทุกวัน

โอ้วแม่เจ้า แย่แล้วพี่น้อง แล้วพวกเราที่เหลือล่ะ

เราต้องทำไรสักอย่าง

 

เออ ทำไรวะ

ช่วยกันคิดเด่ะ วู้ ถามชั้นคนเดียว

 

อีแอม..วันนี้กูจะเขียนถึงมึง

เพราะเคยบอกไว้ว่าจะเขียนถึงมึง

(แล้วกูบอกเพื่อ..)

อ่ะ เขียนไรล่ะ ไม่รุ ฮ่าๆๆ

อ่อๆๆ มึง ขอบอกว่า เวลาผมต่อหลุดอ่ะ

เหมือนคนเปนมะเร็งเลยว่ะ

น่ากัวชิบหาย แบบขยี้หัวแล้วผมมากองกะพื้นน

ยี้ๆๆๆๆๆๆ

แล้วกูพูดไมเนี่ยย คริคริ

เออ ไม่มีไรหรอก มึงอ่ะอย่าเครียดเรื่องอ้วน

อย่าริอาจกินยาลดความอ้วนนะมึง

กินต่อไป อ้วนเปนเพื่อนกู ฮ่าๆๆๆ

ไม่ๆ กูล้อเล่นน เราต้องออกกำลังกาย

โดยการ..เดินหาของกิน

เห้ยย พอเถอะ

พอแระ ไม่เขียนถึงมึงละ

ฮ่าๆๆๆๆ

ไม่บอกว่ารักมึงด้วย

แต่มึงรุใช่มั้ยล่า ฮ่าๆๆๆๆ

 

โอยย เด๊ยวไปอยู่กวางเจาแล้วนะ

ตั้งสองเดือน

คิดถึงเราด้วยนะ เพื่อนๆ

ฮ่าๆๆๆๆๆ

ชั้นมีลางสังหรว่าจะต้องอ้วนขึ้นแน่นอน

จะดีเหรอเนี่ย พี่น้อง

ครั้งที่แล้วไต้หวันนี่ก้อแปดโล แค่เดือนครี่ง

มีแต่คนถามว่า รับประทานสิ่งใดเข้าไป

 

เอาเหอะ

อะไรจะเกิดก้อต้องเกิด

 

ชั้นโกดพิงกุว่ะ

ที่สเปซแกอ่ะ ไปลบไอ้ที่แกทำไว้เด๊ยวนี้เลยนะ

ชั้นขอบอกว่าชั้นได้ลิฟ ไทเลอร์เว้ย

ไม่ใช่อีตาลุงนั่น

โกดๆๆๆๆ

ชิๆๆๆๆ

โกดแต่ก้อร้ากกกกกกก

แก ชั้นไม่ได้ทำเสน่ห์แกนะ ที่เวลาชั้นแกล้งแล้วแกไม่โกด

เพราะชั้นน่าร้ากกกกต่างหาก แกเลยโกดไม่ลง

คริๆๆๆๆๆ

 

 

นี่ๆๆ ไปดูthe pursuit of happYness กันยัง

ดีมั่กๆๆๆๆ

พี่วิล สมิทเล่นได้ซึ้งได้ใจ

อย่าลืมไปดูกันนะ

น้ำตาแอบไหลนิดนึง

น้ำหวานนี่น้ำตาไหลพรากๆๆ

จิ๊..พูดแล้วก้อยังเสียอารมณ์

เงินหายไปร้อยนึงได้ไงวะ

ชั้นว่าพนักงานงุบงิบ

 

ไปซื้ออายไลเนอร์ของshuมาละ

คือแบบ ตอนนับตังค์จ่ายนี่แบบแอบซิ่ดเลยว่ะ

ดินสอแท่งเดียว เจ็ดร้อยกว่า

น่ากัวจิงๆ แต่ก้ออยากได้ เลยซื้อ

พูดเพื้ออออ

 

เอาเถอะ

ไว้มาอัพใหม่

ตอนนี้ง่วงแล้ววว

คริๆๆๆๆ

 

ถึง..

..พอได้แล้วว ไม่เอาแล้ว จากนี้ชั้นจะไม่คิดถึงเธอ..

บรรทัดเดียว สั้นๆ ได้ใจความ ไม่รุทำได้เปล่า จะพยายาม

ยังไงคิดไปเท่านั้น เค้าก้อไม่กลับมาอยู่ดี

 

เอาล่ะ

อันนี้ถึงเพื่อนผองน้องพี่

หยก..อย่าคิดมาก มีไรโทหากูได้ ยังไงสังคมที่นั้นกะที่เราเคยอยู่มามันก้อไม่เหมือนกัน มึงต้องทำใจว่ะ ไม่งั้นมึงก้อเลิกคบแม่ง ถ้าเพื่อนแม่งเหี้ย หรือไม่ก้อด่าแม่งไปตรงๆ

เนย..มึงแม่งชอบมาเล่นเก็บไมล์สะสมแต้มกะกู ทีอีแพมนะ อีนี่จ่ายเงินชั้นบิสสิเนสใช่ป่ะ แม่งได้แบบfull time with quality service เอาเหอะ แม่ง โกดมึงไปกะเท่านั้น สู้ไปเกลียดมันดีกว่า

 

ไผ่..ไอ้พิงกุบ้า ชอบแกล้งชั้นน แกนะ ไปลบอันนั้นที่สเปซแกก่อนแล้วชั้นจาอภัยให้แก หรือไม่ก้อหาดาร์ก ชอกโกแล้ตมาให้ชั้น ไม่เอารูปเหรียญหรือลูกบอลนะเว้ย

มะม่วง..ไม่ไหวละ สถานะของหญิงผู้นี้ ตัวน่ะเรียนนิเทศ แต่ใจไปฝากไว้กะนิติ แหม วันนั้นเลยตอบไม่ถูกเลย คริๆๆๆ ไว้ชวนเค้าไปกินบีเคเคละกัน บอกเราเลี้ยงเอง คริๆๆ

เต่าน้อย..พี่กล้วยจ๋า มาหาเต่าซะดีๆ เหวอออออออออออออ ฮ่าๆๆ ล้อเล่นๆๆ แม่สาวบับเบิ้ลลล คริๆๆๆๆ

อีแอม..เด๊ยวไม่เขียนถึงมีงอน ฮ่าๆๆๆๆ แรดแม่งทุกวัน อย่าแรดให้มันมากนักนะ เด๊ยวเกินกู ยอมไม่ได้

 

เพื่อนๆคนอื่น ไม่เขียนถึงไม่ใช่ว่าไม่รักนะ แต่ไม่ค่อยได้เจอกัน เลยไม่มีเรื่องเขียนนน

 

รอคอยการไปหัวหินน

เอิ๊กๆๆๆๆ

อยากไปแล้ววว